Téigh ar aghaidh chuig an bpríomhábhar
Lárphointe eolais na Gaeilge: Nuacht, imeachtaí, folúntais agus níos mó

Author: Mairtin O Cathain

e12.5-milliun-faighte-ag-scairshealbhoiri-fuinneamh-sceirde-teoranta

€12.5 milliún faighte ag scairshealbhóirí Fuinneamh Sceirde Teoranta

Fuair na scairshealbhóirí a bhí sa gcomhlacht Fuinneamh Sceirde Teoranta €12.5 milliún as díolachán na sócmhainní a bhí acu le dream Bhanc McQuarrie as an Astráil.

Bhain an díolachán seo leis an bplean go lonnófaí feilm ghaoithe sa limistéar farraige in aice le carraigeacha na Sceirdí, naoi míle siar ó chósta Charna i gConamara.

Ach tá a fhios anois go mbeadh an bhuachtáil a bheadh ag na scairshealbhóirí as plean na Sceirdí na milliúin níos airde dá mbeadh bailchríoch curtha ar an iarracht.

Idir an dá linn, tuigtear anois gur chaill Ciste Scéim Pinsin Mhúinteoirí Scoile Ontario i gCeanada thart ar chúpla scór milliún euro de bharr an cheangail a bhí acusan le Scéim Ghaoithe na Sceirde. Is cosúil gur airgead é seo atá imithe le sruth, ach níl deireadh cloiste fós faoi chás stiúrthóirí Fuinneamh Sceirde Teo.

Bunaíodh an comhlacht Fuinneamh Sceirde Teo. in 2002.

Bhí triúr dearthár de mhuintir Laoi as Leitir Mealláin i nGaeltacht Chonamara ar an gcúigear a bhí i bhfeighil an chomhlachta in imeacht na mblianta. B’in iad Beartla Noel Ó Laoi, Seosamh Ó Laoi agus Pádraig Ó Laoi.

Bhí Grattan Healy, saineolaí timpeallachta as Gaillimh istigh leo, agus sé an cuntasóir, Pól Mac Suibhne an cúigiú stiúrthóir.

Fuair na scairshealbhóirí €5 milliún ar an gcéad iarraidh nuair a rinneadh an socrú díolacháin le fochomhlacht de Bhanc McQuarrie san Astráil. Fuair na scairshealbhóirí €7.5 milliún eile nuair a thug an Stát anseo aitheantas do phlean na Sceirdí, faoi théarmaí na scéime tacaíochta do fheilmeacha gaoithe a bheadh lonnaithe amach ó chóstaí na hÉireann.

Ach meastar, dá dtabharfaí plean na Sceirdí go ceann scríbe, go bhfaigheadh scairshealbhóirí an chomhlachta Fuinneamh Sceirde os cionn €10 milliún eile.

Cuireadh iarratas ar chead forbartha le haghaidh feilm ghaoithe na Sceirdí faoi bhráid an Bhoird Pleanála i mí Eanáir 2025 ach tarraingíodh an t-iarratas sin siar mí an Aibreáin an bhliain chéanna. Dúirt lucht na chomhlachta Corio Generation, a bhí ag feidhmiú faoi scáth Bhanc McQuarrie, go raibh eolas tagtha chun cinn go raibh an ghaoth rófhiáin, agus na maidhmeanna ró-ard sa limistéar sin farraige.

Bhain an fógra sin léim as an Rialtas. D’fhág sé go mbeadh sé i bhfad níos deacra spriocanna a bhaint amach maidir le fuinneamh glan in Éirinn faoin mbliain 2030.

Níos gaire de láthair, bhí na scairshealbhóirí a bhí i bhfeighil Fuinneamh Sceirde Teoranta ar feadh na mblianta, an-mhíshásta faoin gcinneadh maidir le tarraingt siar an iarratais phleanála. B’fhacthas dóibh gur chóir don lucht forbartha a dhul go ceann scríbe leis an iarratas.

Chuaigh scairshealbhóirí chun cúirte le gairid agus iad ag éileamh go dtabharfaí cúiteamh dóibh mar nár choinnigh an comhlacht forbartha, ar a dtugtar Corio Generation agus a bpáirtithe, leis an iarratas pleanála.

Socraíodh go bhféachfaí le réiteach a fháil ar an gceist sin taobh amuigh den chúirt, agus tá an iarracht sin ar bun. Ceist mhór í; bhí ag breith suas ar €20 milliún ag dul do scairshealbhóirí Fuinneamh Sceirde Teo dá bhféadfaí cosa a chur faoin tionscadal.

Ar an taobh eile den Atlantach, tá, is cosúil, lucht scéim pinsin mhúinteoirí Ontario ar an trá fholamh sa gcás seo. Bhíodar gaibhte 50/50 sa gcostas le Corio Generation i scéim na Sceirdí. Meastar go bhfuil caillteanas thart ar €40 milliún orthu. Scéim ollmhór pinsin é an Ontario Teachers Pension Fund i gCeanada agus €180 billiún mar shócmhainní acu. Mar sin féin, ní suim fhánach atá imithe le sruth uathusan freisin.

De réir mar a bhí scéal na Sceirdí ag dul ar aghaidh tháinig sé sa déanamh freisin gur chaill an comhlacht stiúrtha €35 milliún a bhí tugtha acu don Rialtas mar bhannaí go ndéanfaí an fhorbairt agus go gcríochnófaí an beart.

Ach, faoin tráth seo, is ar an deireadh a bheidh le cás na stiúrthóirí a bhí i bhfeighil ar Fhuinneamh Sceirde Teo ar feadh na mblianta is mó a bheidh aird.

Níos mó

leabhair-an-tsaoil-agus-leabhair-na-tuaithe-–-ag-iarraidh-feasa-ar-imeall-na-cruinne

Leabhair an tsaoil agus leabhair na tuaithe – ag iarraidh feasa ar imeall na cruinne

“Mh’anam go ndéarfainn go bhfuil an leabhar aige.” Fear a raibh mé ag caint leis i sráidbhaile i gConamara, a dúirt. Ag trácht ar fhear a chuaigh thar bráid a bhí mo chomrádaí cosáin. Molta a bhí sé againn; nach é a bhí scafánta, láidir agus óigeanta ina chuid siúil, agus ina ghéaga. Chuir an fear eile aois air, agus é déanta aige ar bhealach tíriúil. Bhí an ‘leabhar’ aige.

Is iomaí scéal a insíonn an leabhar, ag brath ar an gcineál leabhair atá i gceist. Ach b’fhearr gan a bheith ag brath ar an leabhar a d’abraíodh Johnny Simon Ó Ceoinín, an Príomhoide i Scoil Bharr Linnín, i bhfad siar i gConamara lá den tsaol, agus d’abraíodh mar seo: ‘an té atá ag brath ar an leabhar, nuair a chailleann sé an leabhar, bíonn sé ina bhaileabhair’. Bhí ceacht eile ansin.

Bíodh do chuid áirimh intinne ar bharr do theanga agat!

Ar ndóigh, tá an ríomhaire áirimh ag déanamh na ngnóthaí anois, agus é ag tabhairt suaimhnis don inchinn. An iomarca suaimhnis, a deir scríbhneoir Sasanach, James Marriot. Is gearr uainn go mbeidh leabhar uaidh faoin teideal, The New Dark Ages: The End of Reading and the Dawn of a Post-Literate Society.

Beidh daoine dall ar an saol uilig agus easpa léitheoireachta is cúis leis, dar le Marriot, agus milleán aige ar ríomhairí agus ar na meáin shóisialta. Ach dá chliste iad na ríomhairí agus an intleacht shaorga, tá ceist nach bhfuil meabhair acu uirthi:

Céard a thug anseo muid?

Sin ceist atá i gcroílár leabhar atá scríofa ag Jacek Stanczyk, Polannach atá ina chónaí i gConamara le scór blianta. Ní hé Conamara atá i gceist aige ach an domhan mór. Tuige ar thuirling muide, an cine daonna, anseo agus cén chúis atá leis? Interum an teideal atá ar an saothar agus é scríofa i mBéarla agus i bPolainnis. Fear darb ainm Michael atá ag iompar na croise sa leabhar seo. Pé ar bith mí-ádh a bhí air, cuireadh go snaidhm i rópa é de bharr fóidín mearaí de chineál éigin a bhain dó. Chuaigh sé go himeall na cruinne go bhfaigheadh sé meabhair ar an gceist mhór – cén fáth a bhfuil muid anseo? Ach, níl aon tuairisc againn go bhfuair sé freagra.

Cá bhfágann sin muid?

Bhíodh scéal ag mo mhuintir faoi bhuíon fear a bhíodh ag obair ar an mbóthar anseo fadó. Thagaidís chuig teach mo sheanmhuintire ag ól braon tae. Bhí fear as an gCaiseal darbh ainm Joe Kane ann. Shuíodh sé le taobh na tine agus an t-uisce ag brúchtaíl aníos as a bhróga, agus théadh ag cumadh véarsaí. Nuair a bhíodh an tae ólta, d’éiríodh Joe go támáilte agus d’fhógraíodh:

‘Whatever way the wind will blow,

Over the road Joe Kane must go!’

Mhair tú nó gur shéalaigh tú.

I ngleannta an Mháma i nDúiche Sheoigheach a chaith Micheál Breathnach ancaire lena chuid scéalta. Bhí go leor acu aige. Cé go ndeachaigh sé go Sasana agus go hAlbain ina fhear óg (rugadh é in 1864) níor bhac sé le himeall na cruinne, ná le míniú ar an saol. Tá Ailbhe Nic Giolla Chomhaill as Ollscoil na Gaillimhe ag tabhairt léachtaí faoi; táthar ag súil go mbeidh tuilleadh léargais againn ar scéal an Bhreathnaigh amach anseo.

Lonnaithe i ngleann ar imeall na mara atá an Cloigeann in iarthuaisceart Chonamara. Tá siadsan ag scríobh stair na bunscoile. Chuile sheans go bhfuil sí ar cheann de na scoileanna náisiúnta is faide atá ar an bhfód sa taobh sin tíre. Tógadh í in 1861 agus cé gur athmhúnlaíodh í agus gur méadaíodh í, tá sí ar an láthair chéanna ó shin.

Bhí sé ina phráinn ag an eaglais Chaitliceach.

Bhí dhá scoil bunaithe ag an eaglais Phrotastúnach sa gceantar agus tarraingt orthu. Scoil na Naomh Uile a tugadh ar an scoil Chaitliceach agus údar leis an ainm, osclaíodh í ar an 1ú Samhain 165 bliain ó shin. Seans gur cuireadh an cheist go minic ansin – Cé a rinne an domhan? ‘Dia a rinne an domhan, a mháistir.’ An Teagasc Críostaí.

Nár dhíchéillí an mhaise do Mhichael in Interum a dhul go himeall na cruinne ag iarraidh feasa? Chaithfeadh nach raibh aois an leabhair aige.

Níos mó

caolseans-go-mbeidh-muilte-gaoithe-siar-o-chosta-chonamara-go-deo,-ceist-mhor-faoi-chalafort-ros-an-mhil-agus-pairc-na-mara

Caolseans go mbeidh muilte gaoithe siar ó chósta Chonamara go deo, ceist mhór faoi Chalafort Ros an Mhíl agus Páirc na Mara

Caolseans anois go bhfeicfear muilte gaoithe go deo sna farraigí siar ó chósta Chonamara. Pé ar bith deis a bhí ann roimhe seo, tá an chosúlacht ar an scéal go bhfuil an chaidhp bháis buailte anois ar thionscal fuinnimh a thógáil, plean a raibh go leor dóchais as sna blianta a caitheadh.

D’fhógair an Roinn Tithíochta, Rialtais Áitiúil agus Oidhreachta le cúpla lá anuas go bhfuiltear leagtha ar Cheantar Speisialta Cosanta d’Éanacha a chur i bhfeidhm sa réimse farraige ó chósta na hAirde Móire (ceantar Chill Chiaráin) ó thuaidh go Ceann Léime na Gaillimhe.

Bheadh sé seo ag sníomh isteach i réimse cosanta den chineál céanna as an Aird Mhóir soir chomh fada le Indreabhán, ar chósta theas Chonamara.

D’fhéadfadh lorg an réimse cosanta nua seo a bheith le feiceáil freisin ar chalafort Ros a’ Mhíl, agus thiocfadh gur buille eile a bheadh ann, ó thaobh na pleanála de, do thionscnamh Pháirc na Mara i gCill Chiaráin – sin má thugann Údarás na Gaeltachta iarraidh eile faoi sin.

Beidh cead ag daoine aighneachtaí a chur ar aghaidh maidir leis an gcaomhnú seo ar na farraigí siar ó Chonamara, ach chaithfeadh bunús eolaíochta a bheith le hachomhairc nó moltaí den chineál sin. Cé go gcaithfear cloí le céimeanna áirithe sula gcuirfear an chosaint seo i bhfeidhm, sé is dóigh go ndéanfar sin le himeacht na haimsire.

Ach bíonn ar dhaoine atá ag iarraidh ceadúnais phleanála, nó ceadúnais ar lear fairsing oibreacha eile, na córais chosanta dúlra seo a chur san áireamh, fiú sula gcuirtear séala oifigiúil dlí orthu.

Luaitear dhá cheann déag de ghníomhaíochtaí agus oibreacha a gcaithfear cead na Roinne Tithíochta, Rialtais Áitiúil agus Oidhreachta a fháil maidir leo sula bhféadfar dul ina gcionn. Tá bleaisteáil, druileáil agus dreideáil luaite i measc na ngníomhaíochtaí sin, agus tá cosc ar chlocha, puiteach/láib, gaineamh, gairbhéal agus ábhair eile a thabhairt chun bealaigh. Luaitear freisin gníomhaíocht ar bith a chuirfeadh as d’éanacha, ar nós obair mheicniúil, nó trealaimh a bheadh bunaithe ar chumhacht na gaoithe, nó torann.

Chaithfí cead a fháil ón Roinn ó thaobh obair ar bith den saghas sin – agus go leor oibreacha eile ar muir agus ar tír – san áit a mbeadh an réimse cosanta – ach seans gur snámh in aghaidh easa a bheadh ann. Ní hé amháin gur struchtúr mór agus ard a bheadh i bhfeilm ghaoithe, ach chomh maith leis an gconstaic thimpeallachta, bheadh deis nua, láidir agóide ag dream a bheadh ina haghaidh.

Dá ligfí an t-iarratas a bhain le plean mhuilte gaoithe na Sceirdí go ceann scríbe sa gcóras pleanála, bheadh léargas ar fáil faoi dhearcadh an Choimisiúin Pleanála faoi bheartais mar seo siar ó Chonamara. Ach tharraing comhlacht Corio an t-iarratas sin siar sular ndearnadh cinneadh faoi. Ach, tá dris chosáin eile ann anois, agus chuile sheans go bhfuil an sop séidte ó thaobh chumhacht na gaoithe de.

Bhí dóchas go leor as muilte gaoithe sna farraigí siar ó chósta Chonamara. Ceapadh go mbeadh sé ar an áit ab éifeachtaí san Eoraip de bharr a raibh de ghaoth ann. Shínigh Údarás na Gaeltachta meamram tuisceana le comhlacht Corio as an Astráil maidir le plean na Sceirdí. Ach theastódh infreastruchtúr ar an mórthír ionas go mbeadh buntáiste ag Gaeltacht Chonamara as an bhfeilm. B’in é an leagan amach a bhí ann. Dá bharr sin uilig a cheadaigh an Rialtas €30 milliún le haghaidh forbairt mhór ar chalafort Ros a’ Mhíl. Ar thionscail na gaoithe ar an gcósta thiar a bhíothas ag brath go mór maidir leis sin, go háirithe agus an t-iascach lagaithe, agus a lorg sin ar Ros a Mhíl.

D’fhéadfadh freisin go gcuirfeadh an córas cosanta éanacha dris chosáin eile roimh aon fhorbairt ar Pháirc na Mara i gCill Chiaráin, beartas eile a raibh gealladh mór faoi san nGaeltacht. Níl a fhios anois cén uair a thabharfar iarraidh eile faoin togra sin.

Níos mó

gluaiseacht-na-gcomhar-creidmheasa-–-leiriu-ar-an-trust-faoin-tuath

Gluaiseacht na gComhar Creidmheasa – léiriú ar an trust faoin tuath

Thóg mé an mhóid. Ní raibh anonn ná anall faoi. Ní fhéadfaí blas ar bith a bhain le hobair na heagraíochta, ná rud ar bith a bhain le gnó na mball, a lua le duine ar bith taobh amuigh de dhoras an bhotháin. Má bhí anonn ná anall ar bith ann, bhain sé leis an gcroitheadh a bhaineadh an ghaoth thimpeallach as an mbothán adhmaid. Ba mhinic leis na cuaifigh cor a bhaint as an mBord Stiúrtha agus iad ag iarraidh cothromaíocht a choinneáil sna pingineacha, agus sna puint i gComhar Creidmheasa an Chaisil in iarthar Chonamara.

Bhí sé ar an gcéad Chomhar Creidmheasa a bunaíodh faoin tuath in Éirinn sna blianta ag teannadh le deireadh na seascaidí. Ceapadh scaití gur lucht bailte móra ba mhó a bhainfeadh leas as an gComhar Creidmheasa. Ba mhisniúil an dream a bhuail faoin gcéad iarracht faoin tuath, agus iad ar imeall sceirdiúil an Atlantaigh. Bhí bun maith curtha faoin gComhar nuair a tugadh mise isteach sa mbothán, ach go raibh an ghaoth chomh láidir agus a bhí sí ariamh.

Bhíodh daoine as Cloch na Rón, daoine as an gCaiseal féin agus baill as Carna ar an mbord stiúrtha. Ar chúis éigin nach dtuigim, cuireadh mé féin isteach mar chathaoirleach ar an mBord. Ba mé ab óige ina measc. Níor tógadh le gnó ná le hairgead mé. Ach tháinig tú isteach ar chóras an Chomhair Chreidmheasa. Go deonach a bhí an obair ar bun, ach bhí cúraimí sách trom airgeadais orainn.

Ach bhí rud amháin a bhí in uachtar i gcónaí, an mhóid rúndachta.

Níorbh fhada mé i mo chathaoirleach nó go raibh mé féin ag plé le foirmeacha rúndachta do bhaill nua a bhí ag teacht isteach ar an mBord Stiúrtha. Chaithfeadh siadsan an mhóid a shíniú freisin. Ní fhaca mé ariamh gur lig duine ar bith síos an mhóid sin.

Le himeacht na haimsire, tréigeadh an bothán agus tógadh oifig nua. Ansin in 2009 rinneadh cónascadh idir Comhar Creidmheasa an Chaisil agus Comhar Creidmheasa Chrois na Tulaí amach ó thuaidh sa gceantar. Sin é Comhar Creidmheasa Chonamara anois.

Dhá chraobh den ghluaiseacht atá i gConamara anois. Ar nós Comhair Chreidmheasa na tíre, bíonn na cruinnithe bliantúla acu i mí Eanáir. San gClochán atá a phríomhoifig ag Comhar Chonamara (7,000 ball) agus oifig Ghaeltachta acu i gCarna. In Indreabhán atá príomhoifig Chomhar Cholmcille (9,000) ball.

Is cuimhneach liom gur iarradh orm a theacht chuig cruinniú den ghrúpa i gCois Fharraige nuair a bhíodar ag bunú Comhar Cholmcille. Is iomaí duine a raibh saineolas níos fearr aige, ach is dóigh gur ceapadh gurbh fhiú labhairt le duine a chleacht gaoth thimpeallach na tuaithe. Bhí an comhrá céanna ann agus a bhí in áiteacha eile faoin tuath – an mbeadh fonn ar dhaoine a ngnóthaí airgeadais a phlé lena gcomharsana?

Labhair mé faoin mhóid rúndachta, ach táim cinnte go raibh a fhios acu féin faoi sin roimh ré.

D’éirigh thar cionn leo i gCois Fharraige agus tá €50.9 milliún acu sa gciste taisce anois. €29 milliún atá curtha i dtaisce i gComhar Creidmheasa Chonamara. Is mór go deo an t-athrú saoil é.

Tráth den saol ba dheacair linn airgead a choinneáil leis an éileamh a bhí ar iasachtaí. Chaití moill mhíosa a chur ar iasachtaí, nó tréimhse a chaitheamh nuair nach bhféadfaí freastal ar iarratas ar bith ar iasacht; bhíodh an t-airgead gann scaití ag dul sa gciste. Pébí bealach a ndéanfá tomhas ar an saol, tá i bhfad níos mó airgid ag daoine anois, ná mar a bhíodh.

Tá oifigí breátha ag Comhar Creidmheasa Chonamara anois; d’imigh lá an bhotháin.

Ach níorbh aon eisceacht a bhí i mbothán an Chaisil. Ba é an cás céanna é go minic i gceantracha eile faoin tuath nuair a bhuailtí faoi iarrachtaí ar Chomhar Creidmheasa a bhunú. Gníomh réabhlóideach a bhí ann ar bhealach. Muintir do bhaile féin ag breathnú amach do do chuid cúrsaí airgid, amuigh i gceartlár na tuaithe.

Tugann an lear airgid atá istigh i gComhair Chreidmheasa Chonamara anois léargas ar an trust atá as na stiúrthóirí, agus as an ngluaiseacht faoin tuath. Saothraíodh an trust sin.

Bhí an mhóid tógtha.

Níos mó

‘the-mad’-an-branda-a-bhiodh-ar-dhaoine-sna-hospideil-shiciatracha

‘The Mad’ an branda a bhíodh ar dhaoine sna hospidéil shíciatracha

Bhí trí institiúid mhóra ar an mbóthar as Baile Átha Cliath isteach go Port Laoise, a deir John Conroy, agus é ag labhairt ar an gclár The Business ar RTÉ Raidió 1. As Port Laoise ó dhúchas é an Conaireach ach is mó go mór a chuid eolais ar Fifth Avenue i Nua-Eabhrac le fada an lá. Fiontraí é John Conroy, fear deisiúil agus dána ar bhealach tíriúil. Labhraíonn sé amach go géimiúil de réir mar a thograíonn sé.

Bhí sé ag fáil an-chraic ar an bpíosa bóthair sin ar imeall thoir Phort Laoise. Ba é an tOspidéal Ginearálta an chéad cheann de na hinstitiúidí sin, arsa John Conroy. Gan mórán achair , tháinig tú go dtí an tOspidéal Síciatrach, agus an tríú hinstitiúid ina dhiaidh sin, Príosún Phort Laoise. I m’óige, a deir an Conaireach, d’abraítí faoin mbóthar isteach go Port Laoise go ndeachaigh tú thar: ‘the Sad, the Mad and the Bad’.

Scairt gháirí.

Níl mé ag rá gur ghlac láithreoir an chláir, Richard Curran, craoltóir agus iriseoir breá, aon pháirt sa diabhlaíocht.

D’fhéadfadh muid a bheith ceartchreidmheach, agus éirí ‘PC’, ach caithfimid cuimhneamh ar an mbealach a bhíonn le daoine óga. Creid é, nó ná creid, bhí muid uilig óg, tráth den saol.

Ach ar bhealach, thug an leagan cainte a bhí ag John Conroy, agus an diabhlaíocht, léargas ar an dearcadh a bhíodh ar na hospidéil shíciatracha ar fud na tuaithe. Níos brónaí fós, bhí an branda sin ar dhaoine a chuaigh isteach, nó a cuireadh isteach, sna hospidéil sin, ‘The Mad’. B’fhéidir gur faoin tuath ba mheasa an scéal, san áit a raibh mioneolas ag daoine ar a chéile. Agus ba é an t-ospidéal síciatrach a chuireadh an branda saolta uilig ar dhuine.

Tá ospidéal Phort Laoise dúnta le tamall maith blianta agus níl cuid ar bith de na ‘madhouses’, téarma eile a bhíodh ann, ag feidhmiú anois. Tá ceann eile acu anois atá na húdaráis sláinte ag iarraidh a dhíol, ceann a raibh eolas maith air sa nGaeltacht – Ospidéal Naomh Bríde i mBéal Átha na Sluaighe. Bhíodh 2,000 duine ann sna 1950idí, cuid acu a d’fhan ann go deireadh a saoil. Scéalta brónacha a bhain leo uilig.

Chuala mé ceann de na scéalta sin le gairid.

Duine éicint a bhí ag fiosrú stair an cheantair a chuir ceist orm: ar chuala mé trácht ariamh ar Cholm Mac an Iomaire? Dúisíodh iarsma im m’intinn.

Ba as Seanach Domhnaill é Colm, baile atá san réimse mór sléibhe in Iorras Aithneach, i nGaeltacht Chonamara. Ní raibh bóthar ná cosán ag dul ann, agus é cúpla míle ón mbóthar poiblí ba ghaire. D’airigh mé an chaint i mo ghasúirín. Dream breá a bhí i muintir Mhic an Iomaire. Ba mhinic a théadh daoine a bhíodh ag siúl sléibhe i ndiaidh beithiíoch nó caorach isteach chun an tí nó go bhfaighidís greim le n-ithe. Ach bhí fear óg ann a raibh bealach ait leis, a dúradh. Bhíodh sé ag rá go dtagadh slua daoine isteach aige san oíche agus go mbíodh ceol agus pléaráca ann go maidin. Bhí sé amuigh leis féin sa ‘gcailleach’, cúlseomra a bhíodh i dtithe go leor sa tsean-aimsir. Ceapadh go raibh sé tógtha chun bealaigh ag na síogaí.

Ní raibh tada cloiste agam faoi Cholm Mac an Iomaire le fada an lá nó gur tarraingíodh a ainm anuas chugam le gairid. Ba é an deireadh, a dúradh liom, a bhí ag Colm Mac an Iomaire go bhfuarthas báite é in abhainn an tSuca i mBéal Átha na Sluaighe. B’in é an cuntas a bhí sna nuachtáin i bhfad ó shin.

Thuig mé an scéal.

Bheadh na bealaí leighis ann anois a d’fhágfadh go mbeadh seans ann go gcuirfí cóir leighis éigin ar Cholm, agus ar na céadta, agus na mílte nach é agus ní theastódh gur i mBéal Átha na Sluaighe ná i bPort Laoise a bheidís. Níor ghá go dtabharfaí daoine áirid orthu. Ach sin scéal thairis anois.

Chomh maith leis na buanna eile atá aige, is scríbhneoir é John Conroy. Cá bhfios nach dtabharfadh sé faoi leabhar am éigin faoi ré na nOspidéal Síciatracha in Éirinn.

Níos mó

buille-mor-do-chumann-charna-an-chaisil-agus-iad-ag-ullmhu-do-chomortas-naisiunta-peile-na-gaeltachta

Buille mór do Chumann Charna- An Chaisil agus iad ag ullmhú do Chomórtas Náisiúnta Peile na Gaeltachta

Beidh sé deacair ag Cumann Peile Charna-an Chaisil in iarthar Ghaeltacht Chonamara an plean forbartha atá acu d’aiseanna imeartha agus féachana a thabhairt slán tar éis do Chomhairle Chontae na Gaillimhe diúltú dó.

Buille trom a bheadh sa diúltú ar an gcéad iarraidh mar go raibh an Cumann ag coimhlint le bheith faoi réir do reáchtáil Chomórtas Náisiúnta Peile na Gaeltachta in 2028.

Ach is measa ná sin an scéal de bharr na gcúiseanna a thug Comhairle Chontae na Gaillimhe leis an diúltú.

Tarraingíodh anuas an cruth atá ar an gcóras bóithre poiblí i gcomharsanacht an tsuímh atá i gceist i sráidbhaile Charna. Dúradh go mbeadh contúirt ann don phobal agus do thiománaithe dá rachadh an fhorbairt ar aghaidh, mar atá beartaithe, de bharr a chúinge agus a neamhfhorbartha agus atá na bóithre.

Bheadh ceist ann freisin faoin amharc a bheadh ag daoine ar chaon taobh díobh agus iad ag teacht amach ar an mbóthar poiblí, a dúradh

Le taobh na páirce atá ag an gCumann – an ‘Plantation’ – atá an suíomh atá i gceist. Bhí sé sa bplean go ndéanfaí forbairt ar pháirc eile ansin, agus go mbeadh an dá pháirc ann le haghaidh an Chomórtais Peile in 2028. Bhí seastán sa bplean freisin chomh maith le roinnt forbairtí eile ar an láthair. Ceapadh amach an phlean mar an chéad chéim sa bplean cuimsitheach le háiseanna nua-aimseartha spóirt agus caitheamh aimsire a chur ar fáil don cheantar.

Bhí sé sa bplean go mbeadh bealach nua ag dul amach ón suíomh chomh fada le bóthar áitiúil atá ag dul i dtreo Mhaínse ar a dtugtar Bhóthar Mhollaí. Ach fuair na pleanálaithe locht air sin agus dúradh freisin nach raibh an bealach isteach ón bpríomhbhóthar feiliúnach ach oiread le haghaidh tuilleadh tráchta.

D’eisigh oifigigh Chumann Peile Charna-an Chaisil ráiteas inar dúradh go ndéanfaidís staidéar ar na cúiseanna gur diúltaíodh don iarratas agus go gcuirfí iarratas eile ar chead pleanála faoi bhráid na Comhairle Contae. Ach meastar go bhfuil na cúiseanna a tugadh anróiteach agus go dtugann siad léargas eile ar a dheacra agus atá sé mórán forbartha ar bith a dhéanamh i gConamara anois.

Creideann na pleanálaithe gur údar contúirte iad na bóithre sa gcás seo. Mórán mar a chéile atá na bóithre uilig in iarthar Chonamara – cúng, mullánach agus dúshlánach. Is deacair bealach a fháil thairis sin.  An loighic atá ag baint leis go gcaithfí píosaí suntasacha bóthair i gCarna a leathnú agus a chothromú, sula leigheasfaí an chonstaic atá tarraingthe anuas san diúltú seo.

Níl a fhios an mbeidh aon bhogadh ar an seasamh sin.

Seo é an ceathrú diúltú atá déanta ag Comhairle Chontae na Gaillimhe ar fhorbairtí suntasacha in Iorras Aithneach – Cill Chiaráin agus Carna – le cúpla bliain. Tugadh droim láimhe do Pháirc na Mara, tionscnamh earraí cladaigh agus mara; diúltaíodh do dhrioglann fuisce agus ionad oidhreachta; níor tugadh cead do shuíomh glampála i sráidbhaile Charna agus tá buille buailte sa mullach anois ar mhórfhorbairt spóirt agus caitheamh aimsire.

Idir an dá linn, tá borradh tagtha faoi pheileadóirí Iorras Aithneach agus gan choinne, tádar i gcluiche ceannais na Gaillimhe sa nGrád Sóisir is airde in aghaidh Bhaile Liam an tráthnóna Sathairn seo,an 25ú Deireadh Fómhair. Bhíodar i gcluichí ceannais Idirmhéanach agus Sinsir sna blianta a caitheadh ach bhí lagan ar an gcumann le tamall blianta. Tádar anois, agus an tríú cuid acu faoi 21, ar ais ag coimhlint do chraobh contae aríst.

Táthar ag súil nach gcuirfidh diúltú pleanála i mbaol an sméar mhullaigh ar obair uilig Cumann Peile Charna-an Chaisil – Comórtas Náisiúnta Peile na Gaeltachta 2028

 

Níos mó

ca-bhfuil-an-ghaoth-anois?-ceist-thabhachtach-i-ar-muir-agus-ar-tir

Cá bhfuil an ghaoth anois? Ceist thábhachtach í ar muir agus ar tír

Cá bhfuil an ghaoth? Ceist í sin a bhíodh á cur go minic sa bpobal tuaithe in Éirinn, idir lucht na mara agus dream na talún. Ba cheist thábhachtach í ar muir, agus ar tír. Thabharfadh an freagra faisnéis ar an gcineál aimsire a bhí ag teacht.

Ach cá bhfuil ceann na gaoithe anois in iarthar na hÉireann?

Níl sé mí ó shin fós ó tugadh freagra ar an gceist sin ag comhdháil i Sligeach. Alan Mulrooney, an Príomhfheidhmeannach ar Choimisiún Forbartha an Iarthair a bhí ag caint: “One thing, there is no doubt that the opportunity renewable – and offshore wind in particular – brings for Ireland, and especially the West, is once in a generation”.

Bhain an Chomhdháil le malartú eolais idir tionscal na gaoithe in Albain agus dreamanna éagsúla in iarthar na tíre seo. Bhí ionadaithe ann ó Údarás na Gaeltachta, údaráis áitiúla agus eagraíochtaí forbartha.

Ní raibh sé coicís ina dhiaidh sin nó gur thug Banc ollmhór Macquarie as an Astráil droim láimhe le hiarracht a bhí ar bun acusan le feilm mhór ghaoithe a lonnú thart ar charraigeacha na Sceirde, siar ó chósta Chonamara. Bhí, a dúradar, an réimse sin farraige rófhiáin agus róthreampánach – sin théis dóibh na milliúin a bheith caite acu ar scrúduithe agus ar thástálacha.

Tá carraigeacha na Sceirde suite i gceartlár an limistéir farraige is mó a raibh muinín as mar áit cheart chóiriúil le haghaidh tionscail éifeachtach fuinnimh gaoithe a lonnú ann.

Cá bhfuil an ghaoth anois?

Ar an gcéad iarraidh, tá eireaball nach beag ar chás na Sceirde féin. Tá an chosúlacht air go bhfuil caillteanas tromchúiseach ar na daoine i gConamara agus i nGaillimh a cheap amach an smaoineamh, agus an straitéis, go bhféadfaí tionscal fuinneamh gaoithe a lonnú thart ar na Sceirde. Nollaig agus Seosamh Ó Laoi as Leitir Mealláin agus fear gnó, Grattan Healy as Gaillimh, a bhí ina chion. Dhíoladar an comhlacht le Banc Macquarie as an Astráil. Mar chuid den chonradh díolacháin sin, bheadh dhá ghála íocaíochta ann – an chéad cheann nuair a síníodh an conradh agus gheofaí an tsuim ba láidre nuair a bheadh cead iomlán forbartha ar fáil. Is cosúil go bhfuil an chuid is téagartha den chiste caillte anois, má fhanann an scéal mar atá sé.

D’éirigh linn a theacht ar Joe Lee i San Francisco an lá cheana áit a raibh sé ar cuairt chuig daoine muinteartha. Thuigeadar féin, a deir sé, go raibh baol ann go mbeadh iarracht na Sceirde i dtrioblóid de bharr corraíl i gcúrsaí airgid agus an titim ar na stocmhalartáin. Níor thagair sé do chúrsaí fisiciúla is aiceanta an tsuímh, ar nós grinneall na farraige agus maidhmeanna arda.

Ach d’fhéadfadh nach taobh leis an mbuille atá faighte ag na príomhaithe, agus na ceannródaithe atá an cás seo. Tugaimis aird aríst ar a raibh le rá ag Alan Mulrooney, Príomhfheidhmeannach Choimisiún Forbartha an Iarthair ag an gcomhdháil sin i Sligeach. Arsa seisean agus é ag trácht ar an ngaoth: “Ní giniúint fuinnimh amháin atá i gceist. Baineann sé le postanna inmharthana a chur ar fáil, baineann sé le rachmas sa bpobal agus le cothromaíocht forbartha i measc na réigiún sa tír seo. Baineann sé le forbairt a choinneodh daoine óga anseo, agus le teacht aniar agus téagar na heacnamaíochta in Éirinn.”

Mianta móra agus inmholta iad sin. Ach tá maidhmeanna móra ann. Idir an dá linn, athraíonn cás na Sceirde treo thionscal na gaoithe.

Tá teoiric ann gur cheart gur i bhfad amach i bhfarraige, ar sheastáin a bheadh ag snámh ar bharr uisce, ab fhearr muilte gaoithe a lonnú. “Níl aon chiall leis sin, faoi láthair ar chuma ar bith,” a deir John Fingleton, fear a bhunaigh an comhlacht seirbhísí cumhachta Fingleton and White i bPort Laoise. Chuir sé féin roinnt spéise sna Sceirde mar ionad giniúna cumhachta riar maith blianta ó shin. Tá 250 ag obair sa gcomhlacht anois in Éirinn agus sa mBreatain. “Ní fheicim go mbeidh aon rath ar iarrachtaí a bhaineann le lonnú tuirbíní i bhfad amach ag snámh sa bhfarraige go ceann leathscór blianta eile,” a deir Fingleton. “Tá obair phíolótach ar bun ach níl bunús gnó leis fós.”

Ar mó ciall, mar sin, a bheadh le lonnú tuirbíní as éadan ar chósta an oirthir? Ó thaobh infheistíochta agus brabaigh de, is cosúil gur mó. Ach níl ach oiread áirithe spáis ann anois. Bhíothas ag súil go bhféadfaí neart spáis a fháil ar na cóstaí thiar ach tá amhras mór faoi sin de bharr a bhfuil tarlaithe do Fhuinneamh Sceirde Teo. Beag beann ar an dóchas a bhí ag Coimisiún Forbartha an Iarthair as an ngaoth, tá ceisteanna ann anois ar muir agus ar tír.

Tuigtear go maith go raibh baint ag an iarracht forbartha ar chalafort Ros a’ Mhíl i gConamara le tionscal na muilte gaoithe. Sula raibh trácht ar bith ar mhóriarracht na Sceirde, ceapadh gur cheart caoi a chur ar an gcalafort sin agus tionscal na gaoithe ag teannadh linn. Chuir scéal na Sceirde driopás faoin iarracht. Leagadh go leor béime ar fhorbairt Ros a’ Mhíl in Údarás na Gaeltachta. Ceapadh go mbeadh cúpla céad post ansin le himeacht na haimsire. D’fhógair an tAire Talmhaíochta agus Iascaigh san am, Charlie McConalogue, €30 milliún, agus fuair an comhlacht Ward and Burke an conradh le haghaidh méadú na céibhe agus forbairt an chalafoirt domhainmhara. Bhí Fuinneamh Sceirde Teo go láidir ar son na forbartha sin.

B’éigean an obair a stopadh i Ros a’ Mhíl de bharr ceisteanna a bhain leis an gceadúnas pleanála. Tuigtear go gcuirfear isteach iarratas nua pleanála an mhí seo chugainn.

Ach tá ceist eile le freagairt maidir le Ros a’ Mhíl anois, agus ceist eile faoi  phostanna agus forbairtí a bhaineann leis an ngaoth ar chósta Chonamara, agus dheisceart Mhaigh Eo.

Cá bhfuil an ghaoth anois?

Níos mó

An áit ina bhfuil muid

Conradh na Gaeilge

66 Sráid Camden Íochtarach,
Baile Átha Cliath 2,
D02 X201

Fón: +353 (0) 1 475 7401,
Facs: +353 (0) 1 475 7844,
Ríomhphost: sceal@cnag.ie

Lean Scéal.ie ar na meáin shóisialta